زندگینامه علامه شیخ محمدرضا جعفری

مروری کوتاه بر زندگینامه علامه شیخ محمدرضا جعفری اشکوری

محمدرضا جعفری اِشکوَری معروف به محقق جعفری(۱۳۵۰-۱۴۳۱ق)، صاحب نظر در حوزه تاریخ، کلام اسلامی و نسخه شناس. او آثاری را در حوزه کلام، تاریخ و حدیث تالیف کرده است. جعفری مدتی را در دانشگاه نجف به تدریس مشغول بود و بعدها در اثر فشار حزب بعث عراق به ایران بازگشت و نزدیک سه دهه در تهران ساکن و مشغول تدریس و تبلیغ شد. مؤسسه فرهنگ جعفری در قم، از او برای پشتیبانی علمی و نظارت بر فعالیت های علمی دعوت نموده و وی از تهران به قم مهاجرت کرده و تمامی کتاب های کتابخانه شخصی اش را به آن مؤسسه منتقل می کند. محقق به همراه شهید سید محمدباقر صدر، نقشی مهمی را در مبارزه با گسترش افکار مارکسیستی در عراق داشته است.

محمدرضا جعفری اشکوری معروف به محقق جعفری، پژوهشگر حوزه تاریخ و کلام اسلامی و نسخه شناس در جمعه ۷ شوال ۱۳۵۰ ق در نجف متولد شد.

اساتید

جعفری، تحصیلات مقدماتی را نزد پدرش شیخ نصرالله اشکوری از شاگردان سید ابوالحسن اصفهانی و میرزای نایینی گذراند. درس ادبیات عرب را نزد مدرس افغانی؛ منطق، فلسفه و نجوم را به ترتیب نزد عبدالصمد یزدی، صدرا بادکوبی و عبدالجلیل عادلی فرا گرفت. او در دروس فقه و اصول در نجف، شاگرد سید محمد روحانی و سید ابوالقاسم خویی بوده است و از آیت الله خویی، اجازه اجتهاد گرفت.

از دیگر اساتید وی: سید عبدالاعلی سبزواری، میرزا محمد اردبیلی، شیخ علی کاشی، شیخ مرتضی لاهیجی، سید احمد اشکوری و حاج میرزا حسن یزدی

سفر تبلیغی

محقق جعفری، در سال ۱۳۸۲ق به اندونزی مسافرت کرد و حدود شش ماه در آنجا فعالیت تبلیغی داشت. بعدها به نجف بر می‌گردد و در دانشگاه فقه نجف، تاریخ اسلامی، اصول عقاید، اصول فقه و تفسیر قرآن را تدریس می‌کند. وی در سال ۱۳۹۲ق و در اثر فشار رژیم بعث عراق به تهران سفر می‌کند و نزدیک به سه دهه در آن جا مشغول به تدریس و تبلیغ می‌شود. در سال ۱۴۲۴ق به قم باز می‌گردد.

حسن انصاری می‌نویسد:
محقق، در نجف سهم مهمی در مبارزه فکری بر علیه مارکسیسم داشت و همراه کسانی مانند سید محمدباقر صدر و سید محمد نوری در این زمینه ها در نجف و در اوج گسترش اندیشه های چپی و مارکسیستی در عراق فعالیت مهمی را سامان دادند.

تالیفات

برای محقق جعفری، آثار متعددی مانند طقوس الشیعه الدینیه، کتاب الغیبه، بحوث حول الامامه، مقدمه ای بر تصحیح الاعتقاد و برخی به صورت مقاله در مجله تراثنا و در هزاره شیخ مفید به چاپ رسیده است. همچنین ترجمه انگلیسی کتاب کافی و ترجمه انگلیسی نهج البلاغه نیز با تعلیقات و حواشی او به چاپ رسیده است.